toneelspel voor 12 personen door REGINALD ROSE,
vertaling: Cees Nootenboom.

Inhoud:
Een achttienjarige, getinte jongen uit een achterbuurt in New York staat terecht voor de moord op zijn vader. Twaalf juryleden zullen oordelen over zijn leven en het bewijs lijkt glashelder: schuldig. Maar bij de eerste stemming zet één jurylid vraagtekens en er ontspint zich een verhit debat over wie gelijk heeft, over waarheid of twijfel. Dan blijkt eigenlijk ieders oordeel gevoed te worden door vooroordelen, racisme of persoonlijke angsten.

Juist dat maakt deze klassieker uit 1954 van de Amerikaanse schrijver Reginald Rose zo actueel. Ook in 2018 regeert de onderbuik: op Twitter, Facebook, in talkshows en op blogs polariseert bijna elk debat, vliegen moeiteloze meningen om je oren: zijn zij de moderne rechtszaken. En wat is er nog waar?

12 spelers zijn gedurende het hele stuk ‘op de vloer’. 12 karakters zoeken een uitweg om uiteindelijk een unaniem oordeel te vellen. Niemand heeft een naam in het stuk, ook de getuigen en de verdachte niet. De toeschouwer moet zich niet laten afleiden door triviale zaken als namen. Zoals Vrouwe Justitia is geblinddoekt om vrij van vooroordelen een beslissing te nemen, zo krijgt ook de toeschouwer als het ware een blinddoek om. Die strijd tussen twijfel en feiten, gevoerd door 12 zeer diverse mensen, dat intrigeert en zet aan tot reflectie over onze eigen rol en mening in menig debat.

Regie: Willem Huijbreghs

Productie: Brigitte van Klinken

Trailer:

Juryleden / Spelers:
 1. voorzitter, coach fieldhockeyteam: Ploneke Scholtsz
 2. bankmedewerkster: Jeanet Manusama
 3. zakenman: Koen Mijnheer
 4. beursmakelaar: Ginny Tevel
 5. vrijwilligster buurthuis achterstandswijk: Barbara Kouwijzer
 6. huisschilder: René de Jonge
 7. vertegenwoordiger: Kees Baijens
 8. binnenhuisarchitecte: Anke Tanihatu
 9. gepensioneerde huisvrouw: Caroline Scheer
10. eigenaresse modewinkels: Larissa de Keijzer
11. immigrante / sieradenmaakster: Ellen Jongejan
12. werkt op een reclamebureau: Derek Meijer

Decor: Gerard van der Bliek en Frans Hennekam

Techniek: Team Techniek Middelburgs Theater

Foto's en Trailer: Escha Tanihatu

Met dank aan: Carla Schroot, Steven van Boven en Adriaan Machielse

Première: zaterdag 6 oktober 2018, 20.00 uur

Juryrechtspraak:

In de rechtspraak is een jury een groep burgers die de schuldvraag van een verdachte beoordeelt. Nederland en Duitsland kennen in tegenstelling tot veel andere Europese landen geen juryrechtspraak meer.
Een jury is een afspiegeling van de bevolking van de betreffende jurisdictie. In de meeste gevallen is unanimiteit een vereiste. De primaire taak van de jury is beantwoording van de schuldvraag.

De strafoplegging is na schuldigverklaring meestal aan de rechter(s). De schuld van de verdachte is dan dus al buiten gerede twijfel bewezen in de eerste fase van het proces.
Tijdens het proces en de beraadslaging is de jury in veel gevallen afgezonderd. Contact met de buitenwereld is dan niet toegestaan. Dit is bedoeld om beïnvloeding door derden te voorkomen.
 
Voor deze voorstelling is speciale toestemming van het I.B.V.A. Holland bv te Alkmaar.


 

Agenda


In verband met de nieuwe corona-maatregelen is er besloten het Minitheater voorlopig tot het einde van
dit jaar te sluiten.


Lang en Gelukkig

van Don Duyns, met muziek van Alex Klaassen en David Cantens

een hilarische voorstelling onder regie van Peter Adriaanse



De vader

van Florian Zeller

een internationaal bejubeld stuk over dementie onder regie van Lynn Schutter.

Uitgesteld!



Ik huil mijn vaders tranen

van Martine Faber

een indringende eenakter bij 75 jaar bevrijding onder regie van Koen Mijnheer.

Klik op de titel voor meer info 


 

Het Minitheater wordt financieel ondersteund door een jaarlijkse subsidie van de gemeente

logo

 

Laatst bijgewerkt: 
Woensdag 14 oktober 2020